สมมติฐานคือการเคลื่อนไหวที่มีนัยสำคัญใช้เวลามากกว่าหนึ่งวัน

เหตุผลที่มักถูกอ้าง:
• เป้าหมายไกล ต้นทุนจึงกินสัดส่วนน้อยที่สุด ในสามสไตล์
• ใช้ Timeframe ใหญ่ ซึ่งสัญญาณหลอกน้อยกว่า
• ตัดสินใจน้อยครั้ง โอกาสที่อารมณ์เข้าแทรกจึงน้อยลง

ข้อแรกคือข้อได้เปรียบที่ชัดที่สุดและคำนวณได้ — ถ้าเป้าหมาย 200 pips และต้นทุน 2 pips ต้นทุนคิดเป็น 1% ของเป้าหมาย

1. ตัดสินจากโครงสร้างราคาบน Timeframe ใหญ่
2. มาร์คระดับสำคัญไว้ล่วงหน้า — ระดับบน Timeframe ใหญ่คงอยู่นานกว่า
3. ใช้ Pending Order เพราะคุณไม่ได้อยู่หน้าจอตอนราคาถึง
4. กำหนดเงื่อนไขยกเลิก ถ้าราคาไม่มาภายในกี่แท่ง

ข้อ 3 คือสิ่งที่ทำให้ Swing Trading ใช้ได้จริงกับคนทำงานประจำ

เพราะคุณตัดสินใจทั้งหมดตอนที่มีเวลาและหัวเย็น แล้วให้ระบบทำงานแทน

ต่างจากการเฝ้าดูแล้วตัดสินใจในจังหวะที่ราคากำลังวิ่ง

แต่ข้อ 4 สำคัญไม่แพ้กัน — คำสั่งที่ค้างไว้นานเกินไปอาจทำงานในสภาพตลาดที่เปลี่ยนไปแล้ว

สภาวะ	ผลกับ Swing Trading
ตลาดมีทิศทางบน Timeframe ใหญ่	มีระยะให้เป้าหมายทำงาน
Range ที่กว้าง	ใช้ได้ถ้ากรอบกว้างพอคุ้มต้นทุน
ช่วงที่มีข่าวสำคัญหลายวัน	ต้องถือข้ามข่าว — ความเสี่ยงเพิ่ม
ช่วงก่อนวันหยุดยาว	ความเสี่ยงจาก Gap สูงขึ้น

ต้นทุนไม่ได้หายไป มันย้ายที่

Scalping จ่าย Spread บ่อยครั้ง แต่ครั้งละไม่นาน

Swing Trading จ่าย Spread น้อยครั้ง แต่จ่าย Swap ทุกคืนที่ถือ

และมีความเสี่ยงจาก Gap ซึ่ง Scalping ไม่มี — เพราะในช่วงที่ตลาดปิด SL ของคุณไม่ทำงาน

เมื่อเปิดใหม่ ราคาอาจกระโดดข้ามระดับที่ตั้งไว้ ทำให้ขาดทุนมากกว่าที่คำนวณ

คำถามที่ต้องตอบก่อนเปิดทุกไม้

  Swap ต่อคืนของฝั่งที่จะถือ      = ? USD
  คาดว่าจะถือกี่คืน                = ?
  Swap สะสมทั้งหมด                = ? USD

  เทียบกับเป้าหมายกำไรของไม้นี้
  -> Swap กินกี่เปอร์เซ็นต์ของเป้าหมาย

หมายเหตุ  โบรกเกอร์ส่วนใหญ่คิด Swap หลายเท่า
          ในวันหนึ่งของสัปดาห์ ต้องนับเพิ่ม

Swing Trading ต้องเขียนเพิ่มอีกหนึ่งข้อที่สไตล์อื่นไม่มี

ระดับไม้เดียว — ราคาไปถึงจุดที่โครงสร้างบอกว่าคิดผิด

ระดับเวลา — ถ้าราคาไม่ไปทางที่คาดภายในกี่วัน จะทำอย่างไร

ข้อที่สองสำคัญเพราะทุกวันที่ถือมีต้นทุน Swap — Position ที่ไม่ไปไหนจึงไม่ใช่ Position ที่เป็นกลาง แต่เป็น Position ที่ขาดทุนช้า ๆ

ต้องกำหนดล่วงหน้าว่าจะปิดเมื่อไรถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ข้อจำกัดที่ใหญ่ที่สุดของ Swing Trading คือเวลาที่ใช้ทดสอบ

เพราะจำนวนไม้ต่อเดือนน้อย — การสะสมข้อมูลให้มากพอจึงใช้เวลานานกว่าสไตล์อื่นมาก

ทางแก้ที่ใช้กัน: ทดสอบย้อนหลังด้วยข้อมูลในอดีตเพื่อให้ได้จำนวนไม้ที่มากพอ แล้วค่อยยืนยันด้วยการเทรดจริง

⚠️ แต่การทดสอบย้อนหลังมีกับดักที่ต้องระวัง — Overfitting และ Sample Size ที่ไม่พอ

📖 วิธีทดสอบที่ถูกต้อง — บทเรียนที่ 14

เงื่อนไขที่ต้องมี

• ทนเห็น Position ค้างข้ามคืนได้โดยไม่ต้องเช็กบ่อย
• ทุนที่รองรับการแกว่งระหว่างทางได้ — เพราะ SL กว้างกว่า
• ยอมรับความเสี่ยงจาก Gap ได้
• อดทนรอผลการทดสอบที่ใช้เวลานาน

ข้อที่สองมักถูกมองข้าม — Timeframe ใหญ่ต้องการระยะ SL ที่กว้างกว่า ซึ่งแปลว่าขนาด Lot ต้องเล็กลงตาม ที่ความเสี่ยงเป็นเงินเท่ากัน

ทองมีข้อเสียเปรียบเฉพาะสำหรับ Swing Trading

เพราะSwap ของทองมักติดลบทั้งฝั่ง Buy และ Sell — ไม่ว่าคุณถือทางไหน ก็มีต้นทุนสะสมทุกคืน

ต่างจากคู่เงินที่ Swap อาจเป็นบวกในฝั่งหนึ่ง

สิ่งที่ต้องทำ: คำนวณ Swap สะสมเป็นดอลลาร์สำหรับจำนวนคืนที่คาดว่าจะถือ แล้วเทียบกับเป้าหมาย — ถ้ากินสัดส่วนสูง ให้พิจารณาลดระยะเวลาถือหรือเปลี่ยนสินทรัพย์

📖 บทเรียนที่ 12: Gold / XAU/USD

1. ต้นทุนต่อเป้าหมายต่ำที่สุดในสามสไตล์

2. แต่ต้นทุนไม่ได้หายไป มันย้ายไปเป็น Swap สะสมและความเสี่ยงจาก Gap

3. ต้องมี Invalidation ระดับเวลา — จะปิดเมื่อไรถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

4. การทดสอบใช้เวลานานกว่า เพราะจำนวนไม้น้อย

5. ทองเสียเปรียบเป็นพิเศษ เพราะ Swap ติดลบทั้งสองฝั่ง

คำเตือนความเสี่ยง: การซื้อขาย Forex และ CFD มีความเสี่ยงสูง การถือ Position ข้ามคืนมีความเสี่ยงจาก Gap ซึ่งทำให้ Stop Loss ดำเนินการที่ราคาแย่กว่าที่กำหนดไว้ และอาจขาดทุนมากกว่าที่คำนวณ เนื้อหานี้จัดทำเพื่อการศึกษาเท่านั้น

← บทความก่อนหน้าDay Trading คืออะไร
บทความถัดไป →Trend Following Strategy